Czerwone dłonie od zakrwawionych długopisów i nieprzemyślanych decyzji zamykają nasze usta odcinają oddech powiew wolności wywalczonej przez te wszystkie lata Znów zmarszczka troski pojawiła się pod grzywką głośny krzyk chce oddalić nas od kroków oprawców naszej swobody Jednak my będziemy patrzeć w górę mimo słów nienawiści My możemy decydować i pójdziemy naprzód w obronie kobiet, narodu i przyszłości naszych matek, żon i córek