Uciekłam przed siebie wcale nie szybko - wystarczyła stanowczość i trzask ruchomych drzwi. Uciekłam bezlitośnie, karana za każdą łzę starałam się nie patrzeć na pobocze wspomnień. Uciekłam bezpowrotnie, nie znając nowego adresu, stary klucz uciekł sam do pobliskiej puszki. Uciekłam wiosennie, bo wtedy najlepiej spala się elementy beznadziejnej przeszłości.