Przejdź do treści
Czytanie

walizka

Egzystencjalne
Myśląc o tym czym jestem cofnę się o krok, by dostrzec przepaść między wczorajszym dniem a dzisiejszym popołudniem. Kartki papieru mkną, pozostawione na samozagładę, zapomniane słowa, wersy nadziei. Za oknem widok poległych naszych słów i walki kto tym razem jest zwycięzcą. Pakuję ostatnie wspomnienia, tony materiałów wysypują się z szafy niepoukładanych naiwnych myśli infantylnego wczoraj.
169 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.