poeci nadęci i skromni! poetki wesołe i chmurne! po co wam las przymiotników! czy rzeczowniki ułomne? nie trzeba przydawek, dopełnień - wzrok żółcień w "kaczeńcach" zobaczy, biel w "śniegu", szarość w "szarudze". a czernie w samotnej "rozpaczy"... niniejszym ukłony ślę niskie, malarskie są słowa bez waty, przejmują do szpiku kości, gdy czytacz w fantazję bogaty. w oszczędnym pisaniu odnajdzie (bez falban, koronek, lamówek), historię w kolorach - jak w slajdzie... ja cenę wyznaczam dla słówek. za każdy przymiotnik - opłata, za morza określeń dam domiar. od waty nałożę podatek... we wszystkim konieczny jest UMIAR!