Kadr zamknął dawną wilgoć. Te dni, gdy mokłam w deszczu... Ktoś podał mi parasol. ''Dziękuję''. I odeszłam. Wtem w cieniu myśl przemknęła (zbudzona dziwnym dreszczem) że ten, kto dał parasol sam przemoczony deszczem ... Chcę więc błękitu smugę rozpostrzeć na chmurzyskach..! Przez łzy przejrzystej owal tańczący na policzku.