układam na klawiaturze opuszki brzmią tak zmysłowo wyjęte z pamięci dotyku palce błądzą szukając najpełniejszych kształtów w alfabecie wiotko ulega kursywa wietrzę ulotne feromony wonie schwytane w objęcia nawiasów napawam upijam lubieżny łyk enterem wysłany w eter wraca posmakiem by zwilżać ślinianki miękkimi spółgłoskami rozbieram zdania do naga ze wstydu po bezwstyd sięgam wymową wykrzyknika onomatopeją samogłosek szaleństwem szeleszczeń szeptami dwuznaków rozciągam w nieskończoność wyuzdane wielokropki głodne zachłannego aktu rozczytania .