w mikrowymiarze minimum zdarzeń i maksymalne zmysłów wojaże. ze szkła i lutu cenne witraże; w nich szklane błyski na wyrost marzeń. wtopione w światło cienie i twarze. zagadki w niszach i w korytarzach snują się, plączą... ja w raptularzu dni zapisuję. ożyć im każę. z przeszłości frazy w głowie odtwarzam, niczym modlitwę w blasku ołtarza. różaniec perły bólu pomnaża w cichym ustroniu - w mikrowymiarze.