otworzyłam frazom na oścież jutro zajrzało w niepewnych perspektywach i zmiennych odcieniach retorycznych pytań milczenie zatrzymane w progu z całą prawdą chwyciło futrynę by w pionie wydłużać cienie w nieskończoność dzisiaj piszę do ciebie otwarty list cienie żyją jedynie w słońcu wpadło przez dziurkę od klucza niepostrzeżenie przez moment leżało u stóp