Tobie Pragniesz choć raz się wyspać bezboleśnie śnić już nie tylko czas który pozostał do złowrogiego terkotu budzika Twoim wewnętrznym katem jest niepewność zawsze dziwnie otwarta po ludzku na całą szerokość protezy uśmiechu w zupełnie niepewny czas Teraz garściami sen z oczu i pewna swoich racji wiedza że niezszywalnej pustce nie uczynisz krzywdy nawet jeśli w sali tortur rozprujesz dzień do samego końca Pragniesz odkryć że już ci nie zależy i na pewno nie będziesz się starać by zebrać rozbity budzik co do okruszyny na ręku kata