Po omacku, tak, na próbę, jeśli zdasz sobie sprawę, że cisza jest obszarem zamkniętym bezszelestnie, dopadnie głucha wyobraźnia – struktura, zataczająca błędne koło. Karty wciąż znaczone wyczuwalnymi plamami. Który to już raz wydaje ci się, że zrozumiesz wszystkie niestworzone pacierze. Kiedy Bóg się o tym dowie będzie po wszystkim, najciszej, gdziekolwiek, jeden krok nie w tą stronę, zawsze po omacku, zawsze tak samo daleko.