Zwyczajne bagno, bagno pospolite Przy tym nagrobku rośnie zamiast róż, Na samym skraju tektonicznej płyty Spokoju strzeże tylko Anioł Stróż. Na tym odłamku Rzeczypospolitej, Wśrod martwej ciszy osikowy liść Modlitwy szepcze trawie złotolitej I ukazuje dokąd trzeba iść. Gdy się rozstąpi tajga zasępiona I niebo runie bez oporu wzwyż, Wnet otworzywszy żółte swe ramiona Włóczęgę wita pojedynczy krzyż.