Fistaszek

Jak daleko dojdę gubiąc siebie? dokąd dobiegnę potykając się co krok o nieistniejące marzenia które niegdyś splatały nasze dusze i czymże jest życie? odpowiedz jeśli potrafisz bez iskierki, którąś wzniecał byciem swoim i napełniając kielich mojego jestestwa mówiłeś -na zdrowie. Gdzież mam się schować? wszędzie wzrok Twój dosięgnie me imię i okaże się ono nadzwyczaj próżne tak jak wnętrze, które umarło zgasło nie potrafi na nowo egzystować. alkohol niby ten sam, a smakuje inaczej niszczy nie wznieca. po raz kolejny próbuję jednak owijam się potrójną kotarą kłamstw a Ty nie podajesz mi ręki uciekasz tylko. zapominasz próbujesz mnie nie pamiętać odkurzyłeś dawno schowałeś jestem tylko etapem który minął I który nie był przyjemny. teraz kawa będzie Ci smakować w samotności będzie dobra i będziesz ją kochał ale pamięci i złudzeń nie wymażesz tak jak próbujesz Nagminnie przypominają to we śnie, to na jawie, po piwie, wódce, winie i chociaż ta druga wydaję się być idealna To nigdy nią nie będzie zawsze Będziesz domagał się cząstki tamtej Chociaż kawałek Niech przypomina Że była Że być mogła.