Antyszambrować szlamu otchłanie tchnienie wysysać rana po ranie Wgryzać się w życie dwuznaczną szczerbą wielbić je skrycie z tłumioną werwą Czekać cierpliwie w molochu stajni drżeć pod igliwiem choć dzień upalny Wypełniać dzień za dniem krwią myśli puste jak bańka by kiedyś stać się, jak w bajkach czerwonym smokiem