Skromny ,mały orzełku w koronie , Przycupnąłeś na kościelnym lampionie. Tam ukryty , spokojnie czekałeś, Wolnej Polski , ją w końcu ujrzałeś. Spoglądałeś na to co się działo, Kiedy naród oddawał swe ciało. Za ojczyznę , za to co najświętsze, Czy są jakieś uczucia gorętsze? I patrzyłeś na synów i córki, Którzy dzielnie stawali do walki. Dwóch najeźdźców, z jednej , z drugiej strony Wielki naród,wielce uciśniony. Tyle krwi, tyle łez wylane, Dumne skrzydła opadły złamane… Nie , nieprawda! Orzeł szyję wznosi Matki , dzieci na duchu podnosi! Czy ten lis w owczej skórze zobaczy, Że orzełek w koronie coś znaczy? Bo nie widzą chytre szpiega oczy, Że nasz ptak , naszą krwią broczy. Tych wyklętych, tych ludzi honoru, Co nie chcieli sowietów nadzoru. W celach więzień swe życie oddali, Byśmy orła w koronie witali. Nie zniszczyły cię wojny , układy, Byłeś pionkiem ich wielkiej szarady, Ale z pionka wyrosłeś na króla, Wbiłeś wrogom w ich trzewia pazura. Trwaj więc mały orzełku w koronie, Niechaj wolność w twych oczach wciąż płonie. Bądź symbolem narodu wielkiego, Żeby nic nie spotkało nas złego. Trwaj przy Bogu , honorze , ojczyźnie, Twa odwaga w każdej walki bliźnie. Skromny , mały orzełku w koronie, Skryty na tym kościelnym lampionie.