PIĘKNY ŚWIAT

Piękny świat jak namalowany, Tęczową farbą pędzlem przetkany. Gama kolorów wszystko jak trzeba W małych roślinach ,w ogromnych drzewach. Wszystko jest inne ,a takie same. Z tycich drobinek w całość ulane. I jak w cudownej, super maszynie Tak funkcjonuje ,że nic nie ginie. Lecz kiedy zginie , z naszej głupoty, To nie pomoże ,ni środek złoty, Ni żadne żale ,ni sprytne triki Sam Bóg to twórca tej matematyki. Która nasz wszechświat w jedno scaliła, Dbajmy by ciągle bezbłędna była . Im mniej w te dziwy łapy wpychamy, Paradoksalnie najlepiej dbamy, By nie zginęły te wszystkie cuda, By nie została już tylko złuda. W księżce wspomnienie, zdjęcia w albumie, Złudna nadzieja ,że człowiek umie W tym mechanizmie tryby naprawić I by działało od nowa sprawić. W swej arogancji ciągle ufamy, Że piękno świata na zawsze mamy. A tak naprawdę to dostaniemy, Co sami sobie wypracujemy. Szanujmy świat swój i jego dziwy, By nie pozostał piękny na NIBY!