Przejdź do treści
Każdy z nas ma swe sceny I swoje wybiegi, Różne rampy ,różnie oświetlone I kostiumy , te piękne suto przyzdobione. Albo stare , podarte łachy , poniszczone. Bo życie jest teatrem , Przeznaczenie sztuką , Której role dawno obsadzone. Co przyjdzie nam zagrać ? Nikt z nas przeciez nie wie , Nawet ten , ktory mowi , Ze jest zycia panem, Ze soba kieruje , bo ma wolna wole. Bo ma sily ,srodki By wszstko zalozyc , zaplanowac , zagrac, W szuflady ulozyc. Czy to wazne , co czlowiek_ Od losu w prezencie dostanie. Przypadnie ci spektakularna rola cesarzowej, Lub kopciucha brudna. Zapamietaj , ze ta rola , to jest rola glówna. Ona nigdy nie bedzie zbyt latwa, Ona zawsze pozostanie trudna.
60 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie