Wytwór wyobraźni mial wiolinowy klucz Ten skąpy piórarz w zasięgu trzymał kilka nut Stalówka rozgrzewana przez dotyk ciała, serca bić A tajemnica to ciąg pięciolinni zapisanej w szerz Nuta ukazuje drogę innym w szeregu nie wyróżnia się Zwykła jest a drogowskazem czujnych uszu Atrament napędzany przez doświadczenia zew Nazwać go talentem to ukraść lat nieskończoność i dni siedem Istniejący byt pytań sto ma trudnych Praca, religia, żona i sa dzieci Zniknie wszystko bo chwilę już oddało Te kreski na papierze pozostaną Lata szlifu by dojść do każdej frazy Stworca dzieła do odtworzenia nie możliwego Sztuka jest tym co wchodzi w kanon niepowtarzalnych Wyższość ponad to zostawienie w tyle darów Dało mu siłę przezwyciężyć w trzech rzędach sześć Panowanie to nie dla ludzi rzecz Zajrzyj w serce i podnieś kamień swój