noc nieprzespaną drażnią smutne gwiazdy przez szyby okien świetlistą drogą można przejść blaskiem nowej wyobraźni w magicznym świecie gdzie życie się toczy brama podróży rozwiera zaspane powieki zroszone łzami kłębią się chmury a dym w kominie płomienie dusi jakby od zawsze szykował zmartwienie za zimne lata tysiąca obrazów przeszyte dreszczem jeszcze ciepłe ciało zwiastuje przyjście nagich aniołów pochłaniając myśli w rozżarzonym niebie pozostaję w strachu nuklearnej wojny