jezioro jest piękne buki dęby i brzozy chylą grzywy upuszczając ptaki w kręgi pękające na trzcinach a one wydają się wieczne dumnie złocąc brzegi trwają w swej doskonałości jak mury między tym co się unosi a pływa lub pije spragnione wiatrem przyniesionym z pól w dolinę nawet mgła jest inna ostrzejsza tworząc niewidzialne oczom tak blisko jak własne odbicie oddechu nabiera kształtu wyobraźni po brzegi pełne torfowych ziem tutejszego słońca wschodzącego bez kaprysu dumnie dosypiającej nocy jest idealnie ciepłe do pory deszczu o zapachu łąk spływających ze wzgórza tuż obok ...i pomyśleć... że to wszystko przy tobie nie jest snem