00:10

zapytany o dalszy ciąg nie odpowiedziałem stan rzeczy jest nienormalny formalnie skazany na rozciągłość utylizacja nie dopala śmieci zawsze zostaje popiół gumoleum zamiast czerwonego dywanu w obiektywie przestrzeń akwarium zakorzenione przeżuty tkwiące głębiej niż może dosięgnąć skalpel migawka mruganie powiek miliony zdjęć nigdy nie wywołanych co drugie wypada profilaktycznie i banalnie oczekiwania po przebywaniu wśród ludzi powinno przekreślać się kreską najlepiej z głębokim wżerem by byle ręka nie mogła zetrzeć a przynajmniej mieć wbitą jedną drzazgę tak jak małe dziecko poznające nadwrażliwe płomienie wracając do dalszego ciągu ogóle nie istnieje póki rankiem nie zobaczę słońca a słońce nie dogrzeje małego kwiatka którego patrzeniem podlewam co ranek na zmianę z deszczem