00:10

zapytany o dalszy ciąg
nie odpowiedziałem
stan rzeczy jest nienormalny
formalnie
skazany na rozciągłość

utylizacja nie dopala śmieci
zawsze zostaje popiół

gumoleum
zamiast czerwonego dywanu
w obiektywie przestrzeń akwarium
zakorzenione przeżuty
tkwiące głębiej niż może dosięgnąć skalpel

migawka
mruganie powiek
miliony zdjęć nigdy nie wywołanych
co drugie wypada
profilaktycznie
i banalnie

oczekiwania
po przebywaniu wśród ludzi
powinno przekreślać się kreską
najlepiej
z głębokim wżerem
by byle ręka nie mogła zetrzeć
a przynajmniej
mieć wbitą jedną drzazgę

tak jak małe dziecko
poznające nadwrażliwe płomienie

wracając do dalszego ciągu
ogóle nie istnieje
póki rankiem nie zobaczę słońca
a słońce
nie dogrzeje małego kwiatka
którego patrzeniem
podlewam co ranek

na zmianę z deszczem