prawie czuję tą miękkość palcem zdjęcie w myśl przerysowując fragment za fragmentem kolor kształt a kiedy się pochylam smak strach on mi pozostaje że kiedyś jedynie zostanie tło pełne linii papilarnych zawisłych na zgiętych rogach wyobraźni a to nie babie lato żeby było piękne ma zapach strychu na którym pająki zawijają w kokony skrzydła motyli czas i kurz to pozostaje w zegarach nienakręcanych uśmiechem dzieci przecież tak łatwo zapomnieć w zbyt częstym dotykaniu tej co kocham że śpi niedaleko a nie pochodzi z krainy czarów Atlantydo nie toń miedzy falami kiedy ja oceanem na skrawku pustyni