...to czas pokazać musi jak wielkie wyrosły nam garby kiedy szlakami na oślep idąc zawracamy zbyt często dostrzegamy co ominęliśmy zwyczajnie za późno smak spękanych ust i zapach zwiędłych kwiatów pomiędzy słowami o chlebie co wypluwaliśmy od niechcenia z przesytu cywilizacyjnej gawędzi przytul najmocniej jak potrafisz bym poczuł że świat do którego nas zabrałaś ma wyłączność szczerości rozmów osobistych o wszystkim i niczym kropla do kropli uzbieramy morze morze splecione z ziaren piasku z niego fale bijące o brzegi skalistej plaży na której jesteśmy wystarczająco romantyczni nie spieszmy się nigdzie nikt nas nie goni świat o nas zapomniał pozwolił być wolnym wykorzystajmy daną nam szansę po raz pierwszy i nigdy ostatni czujesz jak pulsują nam skronie kiedy tak leżymy bezwładnie przytuleni ciałami