nie możemy się dzisiaj spotkać przeszkoda prozaiczna ulica lewą stroną w tłumie znikasz ja po prawej szukam wytycznych krokami biała chusteczka opada na siniznę krawężnika przypływ rynsztoku porywa… wiatr w żaglach szarego miasta przeciągiem korytarzy trzaska okiennicami chmurami dotknięci w strugach grawitacji toniemy samotnie odbici spływamy z witryn pełnych parasoli bukiety liści rozrzucone między drzewami tracą kolory pod butami ziemia jakby niczyja …chciałbym zamieszkać w twojej torebce być szminką lusterkiem i definicją śmiejącej się twarzy okiem perskim pod powieką opadłą nasyceniem wilgoci podnoszę białą chusteczkę i chowam do kieszeni rozgarniam kałużę stopą a ona uparcie nie chce odparować kręgami znaczy centralny punkt postoju zastoju w jesieni smutku nie może zabraknąć więc czemu jeszcze się nie przyzwyczaiłem że kamienie opadają z kasztanami