wchodzisz w wyobraźnię z resztką topniejącego lodu nie marzanną a marzeniem płyniesz przez myśli mówisz wiosna jest piękna że krokusy w dłoni soczystym fioletem ja wolę czerwcowe zachody widziane z wanny ukrytej pod niebem pełnej piany i ust kąpiących się w oliwkach oczekiwanie na stado pędzące wieczornym galopem tą pociętą zieleń tumanami kurzu pod linią horyzontu i skronie dotykając czerwieni chmur zawisłych na końcówkach włosów kusisz mnie swoją wyobraźnią przyprawiając rosół a potem siadasz na kolanach z uśmiechem puszczając oczka