pośród cienia drzew w powietrza zapachu stęchlizny otulona z popielatej mgły wśród szarości upadłych liści stała wpatrzona na chmury kłęb otoczona ostrzem stali kolczastym drutem palisady z dłońmi nasiąkniętymi krwią opadłymi na biel koszuli niewinnej opłakiwała samotność losu z pogardą patrząc w błękit nieba rwąc siwe włosy z głowy zmrok pokrył promienie światła pędem wiatru obalił na ziemi grunt ciągnąć za nogi w otchłań przepaści