cisza

Moja nagość matką
Która u stóp spływa
Potokiem z moich ust

Żywa i pokorna
Kiedy zechcesz schronieniem
Tobie

A słowo stało się pokarmem
Jest żywa we mnie jak pacierz
niespokojna
Jak schronienie rzeczy wszelkich

A Ty jedna jesteś.