wzbudzić te gwiazdę

Dotykasz dłońmi wody cichej
Doliny przez które światło przechodzi
Już światłem się mienią

Ścieżką na przeciw Twego ciała
Biegnącej jest ziemia rozłożysta

widać ciszę pełną zachwytów
na krańcu tam gdzie
nici rozpięte początku

czuwam człowieka stworzonego
cierpieniem
By oddech z oddechem Twym zbratac

Wzbudze tę gwiazdę i powiem
Żeś niczyja.