Gryf88

Zawiedli ludziska wężowe głowy zabrzmiały dzwony powiodły i dziatwy zawżdy rzekł człowiek jakże zacnie młody, że burza przyjdzie nim kur dzień nadni ktokolwiek będziesz i jak zwać Cię sposobią spójrz na korzenie historii płow...

Smutek przeleciał mi po karku ręką prześlizgnął melodię nocy kołysząc się pisałem akty lecz coś zaślepiło oczy zamuliło, zszarzało pośród komórek ceglastych ego pewność w bezliku ułudy pogięło słychać już tylko strzeli...

"...gdy przerośnie nas forma przestajemy być treścią" Zadziwiający magnoliowy świat chwilą trwogi pośród swych zewnętrznych barw gładkie maski wielu ludzkich prawd wciąż straszą tak sztucznie! nasze serca martwią zak...

Niedziela zbliża się do końca światełkiem na tablicy gwiazd sunie po tafli czasu poniedziałek Ty sama nabierasz w oczach innych rozpamiętujesz weekend niby tarczę zabijając myśl o nowym siedmiorgu bliźniąt rozprawiasz o i...

Kolejny wiersz wyjęty z szuflady, napisany w 2007 roku "Świat" To zamorskie śpiewy syren melancholia w oku nieba czerń przebija złotą iskrą umysł wolny tam od cienia. Opowieści godne świtu niczym z stu i jednej nocy...

Suwakiem manewruję dźwięki zapach zatrutych igieł rozrywa nozdrza nacelowane na serce kwilą w apatyczny wieczór kraken już połyka moje łajby westchnień światło żarówki spala się z dymem gabinet mego cienia wciąż zamknięty na...

Nastawiony na wyboje życia spaliłem duszę polewając smołą cała czarna od minionych dni przekłada kartki diabelskich psalmów lecz chór anielski broni od złości przykryj mnie swym ciepłem aż do samych kości eh... podziurawion...

Wiersz z 2007 roku z czasów początków pisania burzy emocji i uczuć. Ten akurat tęskniący ale też i nostalgiczny, mroczny. Dzięki za uwagę :) Wietrze zapomnienia Chochliku beztroski Zajrzyj w progi moje Spraw bym był radosny...

Pod kloszem przeżywam ergo, spoglądam skupiony na gwiazdy. Niebo przemienia kolory niebieski w granat wyraźny. Zapełniam półki kartkami, trój-myśli gęstym potokiem. O ludziach, muzyce i kinie falistym emocji natłokiem....

... i zobaczysz fajerwerki słownych łez w drinkach szalejących ust każdy słodki nieba gest jak kakao w ciepłym kubku o poranku stroisz miny jesteś blado tak natchniona lecz zachwycasz w witaminy nostalgiczne zapętlona...

Zamknij oczy, rzuć wszystko i odejdź... Odpływa Twój statek milowy już buty gotowe do marszu zostawiasz świat cynamonowy łyżeczkę goryczy w tym barszczu. Czerwieni się pośród srebra nasącza wargi i język konstrukcje twy...

Jak śpiewał klasyk "chociaż puste mam kieszenie..." mi też kaski czasem brak dziś już w piątej RP żyję i wkroczyłem na swój trakt na antrakcie kilka małp gdy człowiekiem nie jest człowiek i ma pysk wrednego psa odnalazłe...