krzywizna świata horyzont zakryła niczym ośmiornicy mackami promienie słoneczne zanikły księżyc dzień rozjaśnił wiatr zgasił gwiazdy nastała noc krzyk oczy podniosły usta zamarły słowa wyblakły zostały puste karty...
← Johny Gmatrix
Utwory
złocisty krąg osunął się w wody otchłani nieba horyzont otulił mrok nocy życie zamarło czas przestał istnieć a ja... stałem nad urwiskiem w zamyśleniu spoglądałem oślepiony spalonym dymem ziemia pod stopami paliła skór...
zapomniałem smak ust twoich zapomniałem uśmiech lica twojego gdy rankiem budziłaś oczy ze snu w moich ramionach tamte dni tamte wspomnienia nasze chwile okryła mgła dzisiaj budzę się szukam ciepła twoich rąk zapa...
zrodzony z popiołu zgliszcz otulony spalonym dymem szukał drogi na rozstaju świata spalona ziemia mrok nicości oplatał nogi kroki stawiał w miejscu a mimo to szedł szukał promieni życia czeluście piekieł prosiły z...
jestem jak ta mgła unosząca się rankiem nad zieloną trawą pokrytą srebrzystą rosą jestem jak ten promień słońca za dnia oświetlający zieleń oczu twoich nim nocny mrok zapadnie jestem jak ta fala morska wśród szumu wia...
drzewo puste gołe gałęzie liście opadły porwane powiewem to ja nie drzewo i nie gałęzie to krew czerwona przez serce tłoczona wypływa powoli ze mnie przeszedłem sam siebie nie widzę lecz czuję i nic już wagi nie ma życ...
potoki rwące wody szumiące górskimi szlakami płynęły w nich ryba pod prąd przez fali nurt próbuje odnaleźć spokoju chłód fale spienione wody spiętrzone rzucają rybą na strony kamieni huk i wody plusk zanika wczesnym ra...
durny parszywy świecie jak długo męczyć duszę moją będziesz i ciało jak długo kto wytrzyma zła tony kto żyć z tobą zdoła nie ja i nie mów że jesteś dobry sprawiedliwy że dajesz poczucie wartości bo jestem u kresu s...
schody liczyły stopy drzwi otwierane dłonie rdza płakała przed nimi wycieraczka druciana zachlapana błotem życia /19:20 27.09.2013. Gmatrix/
dlaczego nie słyszę twoich słów dlaczego nie widzę twoich oczu dlaczego nie czuję smaku twych ust dlaczego... nadzieją karmię marzenia nadzieją żyję każdego dnia każdego dnia twoje imię wołam każdego dnia cisza i ja sz...
noc zamyka dzień cisza nastaje i pustka noc wybawieniem moim we śnie pogrąża się dusza kolorem ubarwia świat wspomnieniom materii kształt nadaje ożywia wspólny czas jestem dopóki noc trwa gdzieś tam w dalekim świecie...
ściana seledynowo-biała obraz człowieka wisi korytarzem ludzkie cienie niczym spacerkiem za kratami podążają siedzący w mroku w kącie na krześle z piórem jak mieczem bez uśmiechu wzrok błądzi myślami szuka w odmętach dn...
nastała jesień drzewa opustoszały zamarło życie liście ustroiły drogi świata pożółkłe w odcieniach brązu plączą się między stopami nad miastem ciemne chmury spowiły błękit nieba i cisza za oknem wiatr dzwon...
mijam ulice ciemność w okół panuje smutek za rogiem powrót nakazuje nie widzę ścieżki nie widzę drogi gonię i pytam jak ślepiec jak błazen kamienne cienie śmiechem kołaczą a ja w myślach mam przed oczami te...
korytarz pokój obok unikam wejścia w ciemności mrok słowo słyszane serce rani o cóż tu chodzi skąd to zło czające się za drzwiami Bóg stworzył raj by ziemi czar szczęście dał człowiekowi lecz pewien ktoś lubiący zło...
zagubiłem się w tłumie świata zagubiłem w odmętach ulic szukam siebie i znaleźć nie mogę krążę wokół cienia latarni światło gaśnie mrok oczy zakrywa przeszłość pod stopami zgnieciona schylam podnoszę karta odwrócona s...
między dniem a nocą granica czas odmierza łuną złotą między dniem a nocą słońce topi promienie w księżyca blasku między... tobą a mną czas kierunki zmienia przyszłość z przeszłością plącze pozostawia marzenia osnute...
jestem ? chyba tak a złudzenie istnieje odeszłem daleko w nicość jak nazwać jestestwo nicości jak nazwać unicestwienie jesteś i zaprzeczenie bycia w świadomości a może w pod..świadomości świata czy...
poezjo otwórz ramiona otul swoimi skrzydłami rzuć pięknym słowem przytul do łona niechaj moja dusza w objąciach twoich skona magia iluzji słowem przemawia magia czarowna w poezji zaklęta serce odmładza miłością tchni...
szklana kula w lustro odziana zdobiąca krańce świata stos cegieł muru drogę zawraca umysł kuleje tępieje ranek co dnia otwiera okno wiatr z hukiem drzwi zamyka jestem w otchłani między ścianami śmierci i życia m...