Nieznajomy Niewidzialny

Kiedy zachodzi najmilsze światło skórze mej, wtedy czytam co w najbliższej książce która leży obok mnie. Ma skórzaną oprawę a zapach kawy z lutego to dla niej dawny grzech. Każdy zna tego sprawę gdy choć raz, pewny swego...

Pragnę zatoczyć koło z cieniami nad wykutą głową, gdzie przysiadły kruki. Ulewie zabrakło blasku za oknem a przed nim i zanim staną twarze usta, ku pamięci, zdmuchną świeczkę. Nas jeden duszek z dymu może rozpalić i rozdzi...

Teraz postanawiam kryzys nie rysuję gęb rozmytych symfonicznych blasków olśnień miłych duszy tak zieleni jej wejrzenia w nocy z tych samotnych bólu o tym jak puste siedzenia przy kawie niewyspanych mogą być gorzkie...

Gdybym tak na rzeczach, jak czuje ciało oparł wszystko moje, całe uczucie czy słowa ,,kocham cię", byłyby puste? Ale z rzeczy dawnych, nic nie zostało. Przez żółte żaluzje wkrada się światło w odbiciu pragnień twarze są smu...

Prosiłem, żeby wróciło stałem przed wejściem jakbym na martwo stał bo było tak zimno Na próżno na żywo patrzeć serduszkiem na krzywdy, tam cieplej masz serce, gdzie miłość? Gdzie lepiej? Bez promyków twarze są za s...

poezja nie lubi wysiłku ale jak musisz to pobiegaj z gramofonem 1-wsze* szaleństwo jest dobre ale lepiej nie przesadzać kwiatków sąsiadki wyrywać serca ale nic nie robić czas to korzyść brat ino bez targu poeci n...

Pragnę choć raz wyjść nie na ludzi lecz naprzeciw sobie rozłożyć palce na krańcu i odebrać oddech a później odpłynąć. Tak przeżyć niemożliwe żeby nagle wyjść z siebie pełnym siły nieznajomej aby pokruszyć płatki a późn...

Patrzyłyście na wszystko kiedy nie było już nic wtedy czasami patrzyłem przez miłość po krzyk całe życie przed życiem od oczu matki po wstyd.

Och, jaki ty jesteś piękny Och, jaka ty jesteś... nie do końca jacy będziemy kiedyś... jak...Wilk i owca. Kto pozna! Smak jabłka w tęsknych wargach w cieniu drzewa, od słońca które upada przy pannach a tak wznosi w ramionac...

Konrad nie chce dnia uśmiechów dla waszego słońca kiedy wszystko gnije a każdy kwiat z jego dzieciństwa leży w martwych słowach zwiędły, zdeptany za życia. Konrada nie poznają stracił osobę, odeszła i została w środku.....

Nagle wszystko pieprzło Mam nożyczki w gałce i bawię rączką blade palce do tragedii... ocean paruje z krzyków morze jest białe od soli do histerii... Malarz ma po strzale żywy obraz na ścianie. Impresja. Pierwszy...

Nie! Nie zamknę oczu bo tak wypada, gdy świat za nas chce wypłakać w koszmarach bo życie nie jest łatwe a brat dla brata murem bo życie jest jak ściana to nie sposób patrzeć sposób jest płakać jakby jutra miało nie być...