jaropasztii

im dłużej stąpam po ziemi wydaje się jakby nie było boga takie myśli są kuszeniem zamotani w kłębek spraw codziennych nie mamy czasu błogosławić rozmawiać z dziećmi pan patrzy spokojnie notuje w zeszyt dla innych to...

gdy śmierć chwyci za stopy powieje chłodem zimne dłonie błysk w oku jak sopel nie zrobię ani kroku pożegnam świat kosą przy gardle przeżegnam się na drogę nie wiem dokąd idę miejsce zaznaczą krzyżem kurz pokryje...

uniosę cię ponad czas przetnę przestrzeń gwiazd uśniesz po środku traw zbawienny wieje wiatr płynę wokół pełno nas szumi las kwitną ogrody w garści szczęście w dłoniach twarz dokąd gnasz jak na imię masz zatrzymaj...

idę drogą wredną prawą i lewą nogą po niepewnym gruncie oszukany w pół odziany z głodu jem korę przeżuwam smak korzeni zanurzam smutki na dnie kałuży oszukany jak zbity pies za co pytam uczciwy człowiek dobry...

gdy mnie tak po plecach klepią pogrzebiemy wszystko razem z cieniem uchwyt wyrywam po odliczeniu nade mną czasza w kawałkach strzępy nieba w głowie zadanie nie wiem czy wygramy nasza śmierć zmieszana z życiem w ręku boga...

chodnikiem mija ludzi błysk w oku piękno w koku na szpileczkach krok po kroku czerwienią szminki malowane usta wygięta w pół objęta ciasnym paskiem idzie szeroko miastem neony choć wysoko biją po wzroku o tej porze sp...

jeśli to co robię jest złe nie chcę znać siebie tkam sieć każdego dnia jeśli jest słaba porwie ją wiatr liczę sekundy zamienione na tabletki ile jeszcze wody ile deszczu niebo płacze ronię łzy pochylony nad ojca grobe...

patrzę wspominam na zdjęciu zatrzymany czas coś umknęło znikło jak za mgłą żywe obrazy tworzę w pamięci gdzie wszystko się kończy gdzie zapoczątkuje byłaś obok teraz na zdjęciu jak ma obrazie w sercu nie tak całki...

odnalazłem cię na jednej z tysiąca łąk wśród w niezapominajkach oczu skruszona jednak urocza patrzyłem na ciebie z zachwytem z brakiem tchu z rzadkością powietrza biegliśmy przed siebie kto padnie pierwszy mieliśmy s...

słońce jutro wzejdzie będzie inny dzień zatem z wiatrem pozamiatam podwórze tyle tu zła aż kipi jak z gara ze wschodu jadą na koniach słychać tętent na niebie znaki świcie zakłamany za późno na plony wszystko spo...

zamknę oczy drzwi i okna na progu usiądę obok rozpocznę rozmowę w zapachu jaśminu dzwonków brzęk studzi symfonia ptaków z wiankiem na głowie ładnie przytulę jak we śnie skinieniem rozpalę płomień nadziei knieje...

wyciągam do ciebie dłoń odpychasz słabą kochałaś mnie w dotyku odkryjmy się na nowo pamiętasz pisałem listy zapukałem do drzwi nawet nie otworzyłaś kopert