grot

Choć grot wbija mi się w serce W którym tysiące emocjonalnych pianistów odgrywa melodię Dźwięki mej duszy, którą rozdziera grot twych uczuć I choć nie wiadomo jakbym się starał ciągle tkwisz mych myślach Słowa tną duszę na pół, a wygląd pali Nie zostawiając żadnej pustki w zbiorniku uczuć Weź choć garść piachu i ugaś powstający ogień żądzy Nie daj się ponieść przy tym gniewowi Zguba cię czeka jak dasz się ponieść Niczym Wertera mosiężna kula czeka cię. By dosięgnąć twoje zmęczone skronie Gra w twym umyśle toczy się polu wojennej miłości Gdzie dowódcą jesteś ty a kochanka to fort do zdobycia który czeka by otworzyć bramy dzielnemu żołnierzowi. Ugościć go winem pełnym trucizny oraz mieszanką erotyzmu Gdzie zostaniesz uwięziony z własnej nie przymuszonej woli Nie pomyślisz kiedy powiesz tak, już czekają na ciebie miłosne kajdany, które będziesz ubierał przy każdej myśli o pięknej niewieście, która zrobiła z ciebie własnego niewolnika