Wilk

I gdy księżyc wejdzie w pełnie Nad stokiem krzyczeć będę pragnę cię I chciałbym rzec że należysz do mnie Lecz słowa będą się odbijać od ciebie jak fale o kamień I gdy ruszę by zapolować na twe serce Wybiegnie z mnie stado uczuć by porwać to jedno uczucie zwane miłością Będę walczył do upadłego by chociaż dotknąć twego serca. Dumny będę kroczył wśród jęków pokonanych By zyskać choć twoje spojrzenie pełne ognia i siły życia Warte więcej niż życie me. Więc ruszę by podbić serce twe, nie zatrzyma mnie stado wygłodniałych psów. Bo jestem prawdziwym wilkiem.