żegnaj avri

Jako książę zasiadam na ziemiach podbitych. Niczym król władam twym uczuciem.Nie masz mi tego za złe? tego świat wyuczył mnie. Jak w zabawie znaleźć iskrę dziecinności.Tak nie znasz mnie, nie zna nikt jestem jak niepodbita gwiazda każdego dnia zobaczysz mnie w innej masce.Tyle co ciał niebieskich ich jest.A każda subtelna,obojętna przystosowana by uwieść cię. By w glorii i łzach twych zejść jako ostatni ten jedyny,prawdziwy i ukochany.Już nie będzie ostatniego kocham cię.Rzucę się w przepaść by zniknąć jak ostatni raz zgaszone światło. By móc zniknąć z ostatnim kamieniem uwiązanym przy szyji.Ostatni raz żegnaj To była ostatnia nasza wieczerza więc żegnaj.Zapamiętaj mnie jako bestie co na obraz boga stworzona była, i go przewyższyła by zniknąć w ostatni mroku twej duszy.