Niewidzialne szkło

powołując się na nicość skraca doznań obrót czerwień nie smakuje już tak samo ogólny zarys komentatorów niebystrych lecz licznych w krzyk lękiem spowity skory przechytrzyć nań słuch odporny nie widzimy dziury gdy wokół czerń pod wybór trotylem żywnie usypany skład nazwisk i nazw odciętych nożem abstrakcji choć z szarym uchwytem i nie zawżdy mytym to jednak z obojga ciał spójności ostrzy wykroi rozum i popęd by stworzyć potrawę doskonałej kuchni znawców rozeznań jakoby śledczych samego stwórcy adwokatów jasnych spraw i nocy niejasnych gdzie zapał krwawi szczerzej niż rana gdzie składa jaja pogarda szykiem usłana gdzie słowo znaczenie traci wobec słów ignorancja bodźców pomiędzy zwyczajem zachowania rozsądku przy doborze kart w dowolnym szyku stawka cynicznie wyceniona przez bogów niemych hazardzistów przeźroczystego świata doskonałego szkła materii nikłej tej jedynej, za którą oddasz życie