punkty G

gdyby człowiek potrafił tak bez strachu żyć to mógłby wyć, ze szczęści, z przejęcia, ze wszystkiego i z tego co do niczego, z pustego, empatycznego ego i sympatycznego jego gdyby człowiek mógł biec pod górę tak jak w dół przez próg bez potknięcia, w czynach zrozumiałych i niecenzuralnych myśleniach o sobie gdyby godząc się z formą przeszłą i przyszłą stawał na podium co rano i bez zająknięcia wypowiadał pojedyńcze zdanie prawdy gdyby mógł jeść, bez dziegciu słów, bez soli powoli, wśród innych widelcem a w zaciszu domu zwyczajnie palcami, nakładać namiętnie góry bakalii o smaku czekolady do ust ukochanych i wokół i gdyby tylko gdybał wśród żywych a nie umarłych żyw były by po wieczną skuteczność