Radaszka

stwórz obraz jak maluję na płótnie nasze ogrody jak rzeźbię, kolejną ławkę na której przysiądziesz, pełne kosze grzybów zebranych w wąwozie a pod sufitem zawieszone zioła, się warzą za losem idącym po torach przyszłości Domem... każda z chwil ułożona trzema wymiarami życia pierwszy powracający w analizie błędów i doświadczenia drugi jest zuchwały, rodzony z dniem, pięknieje, po zachodzie zmieniony w odbicie przed lustrem trzeci to krajobrazy zmieszany ze snem i marzeniami, rozległy we wszystkich wymiarach wszechświata Domem.. moment kiedy podkładam drwa a ty gotując nucisz, kiedy podchodząc do ciebie nie odrywam wzroku a serce wypełnia krew w żyłach po same brzegi i ten dotyk obejmujący szyję po delikatność uszu spadający w dół, łapiący biodra ciepłym oddechem i dzieci śmiech goniący pająki do pajęczyn, pod kwiaty, pijących rosę z liści rabarbaru, gryzące rzodkiewkę, biało-czarne od brzozy, skaczące po konarze dębu usypiane w ramionach z ustami przy skroni, bajeczne, później idące swoimi drogami po przyszłość smak pomidorów, spragnione spojrzenie znad kwiatów rozmowy o wszystkim i poważne, warkocze, zapach lasu jakim pachnie chleb kiedy stawiasz go na stole, skrzypiące podłogi, otwarte okna za błękitem nieba po słońce, po deszcz, dla wszystkich pór roku Domem... każdy fragment duszy rozrzucony między marzenia, te lśniące nocami i te zmazane przez czas pożółkłe zdjęcia, zgryzione kredki, przypalony garnek, wczoraj i jutro jest dzisiaj, bez przypisanej godziny, trwa, kolejny rok, jego cztery twarze, zasiew,zbiór, miłość, wnuczęta biegnące przez sad, pełne radości Domem...garstka ziemi przyłożona do serca