Pocieszenie

W tym dniu pojawiła się pierwsza łza Byłaś szczęśliwa jak zwykłe dziecko Co trzymało za rękę matkę własną I nigdy spojrzałaś w jej prawdziwą twarz Zawsze cię pocieszała za nim upokorzona się stałaś Odepchnięta od świata Niczym zbrodniarz Chodź stoisz na krańcu świata I spoglądasz w ciemność Liczysz każdą sekundę ostatnią Wrócą dawne wspomnienia, dotkniesz bieżącego grzechu Niekoniecznie niemoralnego Ale tego dobrego Ja wiem, że ty wiesz On okłamał Cię Dlaczego trzęsiesz się? Przez to co spotkało Cię? Przestań płakać, weź się w garść Spójrz w górę! Widzisz? Toż to tęcza nad tobą Uśmiecha się Zastanawia się czemu płaczesz, smucisz się Ale przecież i tak dobrze wiesz Bo on okłamał cię Czy to o tobie świadczy źle? Mi się wydaje, że nie Nie idź do kościoła bo tam pocieszenia nie otrzymasz Ani w alkoholu ani w seksie Duszy nie okłamiesz Niczego już nie znajdziesz Ja słyszę jak krzyczysz Na ciele pojawiają się stróżki krwi Pojawiają się ogromne skrzydła Nie potrafisz tego zatrzymać Nie pomogę Ci już Za późno Na nic moje pocieszenie bo już szalejesz A teraz zginiesz w otchłani własnej nienawiści