na wielkie przemierzanie

Synu nie płacz czrną ziemią oczy wrosły krrew zakrzepła niemo na twych ustach wiatr ostatnie zerwał z drzew marzenia synu niem płacz ulicami kroczy wiosna czemu patyszysz jakby świat już nagle zgasl a spod ziemi wychodzli matrwi ludzie mówisz synu że na dworze grzeszny wiatr i że Bóg już nawet ucichł nie płacz synku tak odchodzą smutne czasy za którymi nikt nie będzię nigdy tęsknił czarną różą i łabedziem kroczy starzec poetycki los udręki