spadam

chwyć mnie ten raz ostatni chce umrzeć między twoimi pocałunkami ocal czego nie mogę nie zdołam mnie samą przed sobą samą a na wiatr rozpuszcze wlosy jeszcze raz się gdzieś uniosę będę tańczyć nago w burzy by się kochać jescze dłużej ty powoli zerwiesz ze mnie Mai zasłon kolorowych potem prędzej coraz prędzej aż dłoń uśpi w drugiej dloni nie dogoni nas blask słońca nie dogoni śmierci ciało nieszczęsliwi biedni ludzie którzy tak się pokochali