Bez drgnięcia powiek

przetrawione piwo walało się po kątach powietrze wisiało na żyrandolu a fotel zmiękczał się z każdym oddechem tylko ta pieprzona mucha raz na telewizorze raz na luźno dyndającej stopie instynkt zabójcy brał górę był silniejszy od całkowitego rozcieńczenia palce same znalazły się na gazecie zwęził źrenice skupił na celu cichy świst oznajmił koniec udręki i zapewnił rozdziawione gęby najbliższych tak zostaje się bohaterem we własnym domu kolejny tydzień będą jeść mu z ręki