Dęby

JKZ007

10.04.2011 • O życiu

wszedłeś ścieżką w dębowe gałęzie wiatr cicho dmuchał w pajęcze przędze jakby zło siadło tu przyczajone a wielkie drzewa były mu domem czemu krzywicie się nieustannie w omszałych pniakach nawet wiatr słabnie tak przy drodze złowieszczo tańczycie jak byłbym nikim w szarym niebycie jestem tutaj odważnie krzyknąłeś w rozdęte wiekiem okrągłe słoje stoicie milcząc w resztkach swych braci pijąc ich soki by nic nie stracić przydrożne dęby liśćmi szumiały w starych korzeniach kruszyły skały człowiek jest niczym w takiej krainie w dębowych żyłach czas wolniej płynie dlatego dębów nigdy nie słyszysz rosną przy drodze w pozornej ciszy

10 8

125 odsłon

Komentarze (8)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

kasjana 15 lat temu

Ludzie też są jak dęby ,nie wszyscy chcą być na świeczniku,część z nich woli ,,pozorną ciszęBardzo dobry wiersz,że miejscami się utożsamiam z tym dębem.Pozdrawiam.

artpla 15 lat temu

też tam byłem...szkoda, że nie umiem tak o tym napisać:)

DARTANIAN 110 15 lat temu

No nie bardzo jak chodzi o sposób rymowania Jarku, natomiast treść, przesłanie nadrabia ten brak i wysuwa do przodu, podoba mi się:-)

Lady Ann 15 lat temu

Standardowo - podoba mi się :)

mopek 15 lat temu

Jaki brak? Dartanianowi tęskno do rymów gramatycznych? Dobre rymy, kiepska składnia. Poza tym tekst urąga semantyce.

maria60 15 lat temu

Wielcy ludzie żyją w pozornej ciszy....rymy są ok....pozdrawiam

Aniolek 15 lat temu

W dębowej krainie... bardzo lubię dęby... tyle tutaj spokoju, ciszy..... Podoba mi się ten wiersz... :)) Pozdrawiam Jarku ;)

Bea 15 lat temu

Jarku , jest tu trochę niebytu Leśmiana i jego tajemniczości, i to nadaje utworowi swoisty klimat :) trochę zastrzeżeń mam w kwestii rymów,ale ogólnie jestem na plus:)))