Jak Bóg da – In sza Allach

tak już czas powiedział bezbarwny głos i odłożył słuchawkę skierował kroki do centrum miasta widział białego konia najwyższego prowadził go po jasnej ścieżce wśród tłumu zajętego codziennością w nieznośnym upale biała koszula lepiła się do ciała na krótko przywołała realność chwili myśli o najbliższych wyświetlały przyśpieszony film ale znów zobaczył białego konia jego ciemne oczy wskazywały drogę przybył jako zemsta dojrzały owoc nienawiści kształtowany i pielęgnowany od dziecka by wybuchnąć lśnieniem i zrodzić ból w sercu odwiecznego wroga który dziś przybrał medialną maskę umazany w szczątki niemowlęcia w kantorze z diamentami w pozornie odległej antwerpii ojciec żegnał syna przed podróżą potrzeba jest zawsze matką… teraz kupią nasz wykrywacz jak Bóg da odparł bezbarwnym głosem syn