Lirycznie kocham się z nią

Lirycznie kocham się z literką w trójkącie skośnie i głośno głaszcząc . . . . . czułe pod-niebie-nie rosskoszy. Wychylam łechtając i odbijając się o zęby ten dech i pot spływa przeze mnie jak w biegu od góry do dołu Mocniej! Szybciej ! Drapiąc język stęchliwym west-chnieniem skaczą i jęczą zaimki miarowo niespokojne ja, ty,my wy ! Oh, ah, eh iiiiiiiiii ! Ogarnięte skończonym seksem a rozpoczynającym się orgazmem rozpłodnione. Mowę tą cierpliwie kocham czekając bo potrzebne wpierw : tablice, zwoje, pergaminy! By sedno słowa wyciągnąć na wierzch jak rybę wędką- siłą natchnienia mój głosie Dajmoniona i żyłką naprężoną= uczuciem pasji tym wczuwam się w rolę bezpośrednio. Myślą ową zanęcam kuszącą czarując i podrywając wymową ciała obfitym samo i spół głoską Kocham te wizje i widziadła powiem ci jeszcze moja poemo że łkam kiedy cię gwałcą, krzywdzą bałamucą tak ponętną w ciemnym zaułku jak wyuzdaną nimfomankę tylko jednego pragną: zaspokojenia głodu . . . Kocham choć wydać by się mogło że cierpię? Gdy życie upływa z ciepłem . . . Serca ? A kysz a kysz ! Tyś Margot moja ziemia pełna słońc i słów w złotym rogu obfitości tym bukłaku bez dna kojąca pragnienie Pozdrawiam cię ubóstwiam każdym skinieniem byś była szczęśliwa, spokojna i w kochaniu naszym KOCHAJĄCA