Pomnikowa Dolina

Jest takie miejsce w ogrodzie Merlina piękne jak Yorkshire to Pomnikowa Dolina Ludzie czekają tutaj na śmierć Jednak wita ich słońce wita ich dzień Nastanie świt w pomnikowej dolinie Zawita blask lecz kiedyś minie Na skale Troli Ząb w noc świętojańską Nauczyciel Abelard i uczennica Heloiza przysięgli się kochać miłością Pańską lecz rozdzielił ich lud bo była za młoda darzyli się uczuciem tylko na listach trwa po nich zarośnięta jaśminem mogiła Był też żebrak co czekał na szczęście wołali na niego Lucky Man jak w westernie On znalazł przystań w jaskini Skorpiona ukrywał się w jej cieniu i lasu ramionach Legenda mówiła że kiedyś był to wojewoda który zabił żupana i starego pastora W Pomnikowej Dolinie młoda zakonnica złamała swe śluby aż zadrżała w posadach kościelna dzwonnica Ona wyszła za mąż i urodziła potomstwo nie wyzbyła się chluby ale rozjuszyła chłopstwo Została żoną silnego króla a kiedy on skonał rozpętała się burza o to kto zasiądzie na tronach Bursztynowy słowik wypadł z gniazda zgasła na firmamencie jego gwiazda A kiedy ten ptak spadał z gałęzi Świętosława poczuła pieszczoty piersi Bo jej kochanek kat Petrucci chciał dać upust swej męskiej chuci Biedna niewiasta nie znała jego profesji ale razu pewnego po egzekucji kat zdjął maskę bo nie widział jej w tłumie a Świętosława poczuła się jak w trumnie To były pomniki pewnych kolei losu życie może być pułapką ludzkich swobód To jest pewien świat świat pełen wad i choć było tak kiedyś to dziś jest podobnie wystarczy spojrzeć