Szukając porozumienia a wina obiektywna

„Ludzie nie trafiają do nieba dlatego, że opanowali swoje namiętności, rządzili nimi lub ich nie mieli, ale dlatego, że kultywowali rozumienie świata i ludzi.” William Blake Tęskniąc za porozumieniem Jak nadczłowiek szukając akceptacji Nie poszukuję złotego środka … A słowa- co jak woń tryskająca Drobna. Ugłaszcze czystym sumieniem Uniesie na chmurze! Porzucając tłamszenie … Samotnie tracił równowagę bezpardonowo Rozkwitały w nim idee- aureola pałająca Godziny znów na rozmowy z samym sobą. . . Odgadywał uczucia i myśli, by być bliskim Oczyszczenia u Demeter szukał- na łonie Żyć niczym dziecię- jak ludzie pierwotnie Gdyby nie miał gdzie pójść-o gruncie śliskim … Zatrzymaj się raz, gdy wczoraj śnisz! Nikt nie przystanął- nie rzucił grosza Victorio moja to tak mało- nie świt Zamknęli drzwi, wypędzili z ośrodka … Powiedz Raskolniku, Boś budował niebo Wśród piekielnej rozpaczy- materialnej Jakie moce pchnęły cię do czynu ? Emocje ! Odpowiesz, mocy bezkarnej . . . Przywiązani linami doczesność Chcąc słodkości dla ciała Przywiązani linami doczesności Pragnąc iszczenia marzeń- na laurach Wina leży po obu stronach Oni obiektywnie chcąc szacować On kładąc na szali życie- chcąc oddać ! W imię jakich zasad ?