Szukałem ciebie, Mizaryłościo

Szukałem Ciebie, Mizaryłościo* we mgle, kiedy świt dzwonił i bił mówiąc: - Na dzień dobry kocham Cię! Pobudzony mogłem być zapachem jak pies lecz mniej... Pokonałem te złudzenia baniek mydlanych gdzie Niwie, obłocznicy i rusałki*** zagłaskują na śmierć Zacząłem po chwili przytomnieć Szukając pod prąd wbrew pieszczocie i zachłanności O Mizaryłościo, ma Małgorzato nie poddawajmy się sile wodospadu złości fałszywie spiętrzonej jak woda... zrzućmy kamienie z serca wzburzone chwile zapomnienia Ratujmy się przed upadkiem byśmy nie byli jak skała niewzruszona Lecz miej kosmiczną rzekę wyznaczoną osią Mlecznej Drogi ponad Dębem Miłości** By tu, na wzgórzu Kraka postawić dom Zamknąć go w pocałunku wspólnego planowania z fundamentalną modlitwą połączeni jak cegły i ściany betonem w jedno Na wieki trwać wsłuchując się w echo serca wzajemnych powściągliwości Niech wzniecą wspólny płomień by na nowo ogrzewało nas ciepło tego pokoju... By wspólna Wigilia spłynęła z łaską miłosierdzia gwarem wspólnych rozmów i pęknięciem łamanego opłatka Krzyknij doniośle bez strachu nabierając tchu w piersi Jakże jestem szczęśliwa! Mój mały pluszowy misiaczku to dzięki Tobie Gwiazda Polarna nad nami świeci! _____________________________ *MIłość muZA wiARY przyszŁOŚĆ **Dąb Miłości - z religi Słowian, drzewo kosmiczne wyznaczające oś kosmiczną pomiędzy rajem a piekłem ***Demony z religii Słowian