Szyper na statku to Bóg

Całymi dniami trwoniłem czas przesiadywałem na biczu w karczmach i gospodach Złotej Wenecji Północy tracąc resztę groszy i szelągów bom wielce ukochał rum Wychylałem szklanice na brog i krechę nie za to co jest ale za to co będzie Choć ja na rufie a chłopcy na dziobie trzymałem ruder steru i liny żagli rwanych okrutną wichurą Czasem wysyłałem ich na reję po śmierć kazałem chłostać na gretingu i kabestanie innym razem zakuwać w dyby przeciągać pod kilem i zrzucać z marsrei do wody Lecz moi chłopcy rozumieli reguły tej gry wiedzieli że stawką jest fortuna lub śmierć na dnie A powodzenie wywalczymy tylko heroiczną pracą i wymuszoną dyscypliną Jam jest kapitan pierwszy po Diable oni potępieńcy ale bez tej załogi każdy to wie że sam nie zbrasowałbym rei nie wciągnął kotwicy nie zrefował żagli.