Przejdź do treści

umysłu ścieżki

O życiu
krzyk zobaczyłem krople płynęły w eterze i cisza przeraźliwa wykrzywione usta i oczy przysłonięte mgłą wołały nie słyszał nikt nikt nie rozumiał ja wśród tej ciszy usłyszałem krzyk myśli podaję dłoń zdejmuję jarzmo życia z jej szyi uśmiech nie skory władać jej licem pytam znając odpowiedź czytam mysli nie zapisane i próbuję budować drogę dla niej niechcianej świata ------------------------------ chciałem wstawić część drugą poematu, ale nie przyjmuje, nawet po dwa wersy nie chce przyjmowac , wszystkie inne teksty porzyjmuje
63 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie