płomienie

mam swoje życie poskładane w kostkę najważniejsze sprawy u ciebie dokładnie tak samo rodzinne zdjęcia na starej komodzie aromat wspólnie pitej herbaty tak jak w twoim domu oddycham jednak każdym twoim mgnieniem literą słowem zdaniem ty też coś czujesz jakąś lotną pozazmysłową słabość bez cienia egoizmu natchnioną ogniem nie znamy się i nie spotkamy choć stworzeni z tego samego delikatnego kruszca